Heerlijke volkstuin!

Wat ben ik blij dat ik een paar jaar geleden de stap heb genomen om een volkstuin te huren. Samen met mijn vriendin, die er ook heel veel lol in had. Jammer genoeg is ze verhuisd, flink end uit de buurt. Maar…. bij haar nieuwe woonplek heeft ze wel bakken met groenteplanten neergezet.
Tegenwoordig doe ik de opkweek in mijn uppie. Bij het grovere tuinwerk krijg ik gelukkig wel hulp, denk aan maaien en snoeien. En ook houten moestuinbakken worden voor me gemaakt.

Hoe gaat het nu op mijn volkstuin?

In het vorige blog schreef ik nog over de drukte met het opkweken van de planten. Die voorjaarsfase is inmiddels al lang achter de rug. Een succes waren de kleine opkweekkasjes die ik in een Duitse supermarkt kocht. Je kan ze beschouwen als een soort van koude bak. Eind april plantte ik de pompoen- en courgetteplanten al uit, zo’n kasje erover, en ze gingen groeien heen. En dat lichtgewicht frame van die kasjes is super handig, zodra het kan haal je ze heel makkelijk weer weg.

Het project MoestuinMix is voor mij nu afgerond. Of het een succes was? Nou, vanwege het warme weer was vooral de zwarte luis succesvol. Niet alleen bij de hobbytuiniers, ook de beroepsteelt werd er flink door getroffen. Maar toch, van de tuinboonplanten die naast de rode biet stonden heb ik toch een lekker maaltje kunnen scoren. Die bieten deden het trouwens ook heel goed.
De bonen die naast de dille stonden zijn bezweken aan de luis, de dille had er geen last van, en die stond en staat er mooi bij. Dankbaar pluk ik nu de bloemschermen. Augurken maak ik zoetzuur in, met daarbij als extra smaakmakers knoflook – wat een oogst had ik! – en dillebloemen.

Leerproces

Sommige gewassen willen niet. Of dat aan de opkweek ligt, aan de grond, het ras, of aan het weer? Geen idee.
Lage doperwten hoeven voor mij niet meer. Alles was door elkaar heen verstrengeld. Volgend jaar richt ik me op peultjes, en dan een hoge soort, die ik langs gaas laat klimmen.
Een enkel radijsje heb ik kunnen oogsten, typisch, want dit is toch een makkelijk gewas. Misschien een te voedingsrijke bodem want er gaat flink compost in de verhoogde bakken. Worteltjes en uien, ook niet denderend maar ik heb er wel wat oogst van. Gelukkig maar, ik ben gek op uien. Trouwens, de tweede lichting worteltjes doet het wel goed.
De ijsbergsla ging ook prachtig. Maar ik leerde wel dat ik volgend jaar wat voorzichtiger moet begieten, nu waren veel bladeren in de krop gesmet. Niet erg, maar wel veel uitzoekwerk bij het schoonmaken van de groente.

Wat groeit er nog meer in de zomertuin?

Tomaten! Ik heb zes verschillende soorten staan, in totaal acht planten. Natuurlijk met afrikaantjes ertussen.
Wat vorig jaar door de nattigheid niet uit de verf kwam lukt dit jaar wonderwel. Pompoenen. Drie soorten: De oliepompoen Olga met naakte zaden. Ook een echte Halloween-pompoen, nl. de Jack O’lantern. En dan nog de topper van het eerste jaar, de Early Price. Ook vorig jaar deed deze soort het – na de natte opstart – goed.
En dan de bolcourgette, die blijft maar courgettes geven. Roerbakken, soep, pastasaus, zoete taart, er is veel mogelijk met deze groente. En augurken, vorig jaar niks, dit jaar al twaalf flinke potten ingemaakt.
Afgelopen week plukte ik de eerste sperziebonen. Zo’n verschil met wat je in de winkel koopt. Het ziet er mooier uit, en het smaakt ook veel beter. En in een mooie pelletrand die ik kreeg zaaide ik begin juli boterbonen. Niet alles kwam op, maar – als het een beetje meezit – zeker genoeg voor een leuke oogst.
Verder staan er op verschillende plekken nog aardappels, prei, snijbiet, mais, rammenas, peper, paprika en ananaskers. En ook heb ik nog een aantal kruidenplanten. Flink veel variatie dus. Goed voor de diversiteit.

Onkruid

Niet alleen groente pluk ik op ons volkstuincomplex. Langs de paden en hekken staat het een en ander aan “onkruid”. Denk dan aan brandnetels. Het eerste jaar plukte ik dat volop op onze eigen tuin, dankbaar maakte ik er thee van. Maar nu ik de tuin weer productief heb gemaakt groeien er niet veel brandnetels meer. Langs de hekken willen ze nog wel eens hoog opschieten. En in het zaad schieten. Ik plukte die petieterige zaadjes en legde het te drogen. Echt superfood.
Ook weegbreeblaadjes pluk ik. Prik ik me aan een brandnetel dan wrijf ik de plek in met fijngewreven weegbree. En voila, het haalt de prik weg.
Op een verwaarloosde tuin zag ik prachtige bijvoet staan. Dit is niet om te eten, maar ik plukte het wel. Met de rook ervan kan je ruimtes binnenshuis zuiveren.

Bloemen

Laat ik ze niet vergeten. Geur en kleur, voedsel voor neus en ogen. En bloemen geven dat. Langs een hek laat ik Lathyrus en Suzanne met de mooie ogen klimmen. Her en der staat cosmea. Zonnebloemen heb ik ook neergezet, ik word vrolijk als ik die bloemen zie waarop talloze insecten komen fourageren. Bloemen, fleurige blikvangers. Zeker ook voor insecten als bijen die we zo hard nodig hebben om ons voedsel te produceren.

Voedsel voor de geest

Als je een beetje natuurgericht bent, kan het niet anders of je houdt van groen. En als je dan een tuin hebt – bij je huis of een volkstuin – dan ben je een rijk mens. Daar kan je namelijk zelf aan de gang met groen. Ik bedoel natuurlijk niet zo’n moderne tegeltuin, met hooguit wat planten in potten en bakken. Al genieten de eigenaars van een dergelijke tuin natuurlijk wel van hun buitenplekje.
Maar een tuin waarin er contact is met de grond, onze Aarde dus, geeft meerwaarde. Alles is op onze planeet energetisch met elkaar verbonden. Een plant wortelt in aarde, heeft contact met de Aarde. Ook jij als tuinier wroet met je handen in de grond, en houdt feeling met de Aarde.  Spanning vloeit weg, de Aarde neemt het op.
En dat voel ik wel degelijk. In de tuin kom ik tot rust, ondanks dat ik niet op mijn kont ga zitten.