Het groeit als kool!

Voor het Moestuinmixproject koos ik dit jaar als keuzegewas sluitkool. Naast mijn tuinbonenplanten plantte ik acht mooie zaailingen van spitskool. De tuinbonen, een echt voorjaarsgewas, gingen groeien heen, de koolplanten volgden iets langzamer. Toen de tuinbonen eenmaal geoogst waren kregen de koolplanten meer ruimte. Ze groeiden best, je kon al goed de zich vormende kolen zien.

Maar ja, acht koolplanten die tegelijk geplant waren, dat betekent dat ze ook allemaal tegelijk oogstklaar zijn. Ongeveer dan. Toch, binnen drie weken acht keer spitskool op het menu? Ik vind het een beetje veel. (Waarom zette ik eigenlijk acht koolplanten? Oja, dat was voor het project). Ik maakte daarom een flinke pot atjar tjampoer en gaf een kool weg. Kool invriezen lijkt me niet zo heel erg lekker. Maar toen kreeg ik een ingeving: Zuurkool! Een mooie manier om kool te conserveren, en het verhoogt ook nog eens de voedingswaarde.

We zoeken het op!

Ik sloeg er mijn boeken over conserveren op na.
Het principe is eenvoudig. Door de kool fijn te snijden en met wat zout stevig te kneden komt het vocht uit de kool vrij. De melkzuurbacterie in de kool kan tegen een zout milieu, en gaat aan het werk. De suikers in de kool worden door deze bacterie omgezet in melkzuur. Vandaar ook dat de kool zuur gaat smaken. En de kool wordt er langer houdbaar door.

Makkie toch?

Dus dit is simpel. Kool fijnsnijden, mengen met zout, twee eetlepels en een beetje extra per kilo kool. Stevig kneden zodat het sap uit de kool loskomt.
Maar dan wordt het iets lastiger. De kool moet namelijk een paar weken fermenteren in dat sap. En wel in een donkere pot, op kamertemperatuur, zo’n 20, 21 graden Celsius. Ach, ook dat is natuurlijk wel te doen.

Of toch niet helemaal?

Maar nu komt het: De kool moet onder het sap blijven staan. Dus moet er een gewicht op de “zuurkool in de maak” drukken. Dat moet zodanig in de pot passen dat er geen randjes vrij blijven. Tja….

Ik had bedacht dat ik mijn oude aardewerken rumpot wel zou kunnen gebruiken. Maar daar kan ik geen schoteltje met een gewicht in krijgen. Wat is wijsheid? Hee…. wacht eens, er wordt in die boeken ook gesproken over een stevige plastic zak gevuld met water. Hmm…. ik zou een diepvrieszak kunnen gebruiken. Dat is flexibel en past zich dus aan de ruimte aan.

Weet je wat? Ik ga het gewoon proberen! Ik begin met twee kolen, dat moet meer dan genoeg zijn. Project “Zelf Zuurkool Maken” gaat van start!