Nieuwsweetjes 3 augustus

♠ De laatste week van de vakantie alweer. De eerste weken stonden in het teken van “klussen” waarin we tussendoor tijd vonden voor ludieke buitenkook experimenten. Een maaltijd bereiden in de voortuin, ontbijt maken op een kampvuurtje, stoofpotten koken in de Dutch Oven en wafels bakken boven gloeiende houtskool, dit alles geeft een meerwaarde aan het zomerse buitenleven.
Deze laatste week zijn we er nog een keer op uitgetrokken voor een picknick nadat ik ’s morgens verse sodabroodjes had gebakken en een stevige salade had gemaakt van ’s ochtends vers geoogste sperziebonen. Met een gekookt eitje en wat koud gehakt een rijke maaltijd. En daarbij lekker koud water of zelfgemaakte citroenlimonade. Aan de puntjes taart die ik ook in de koelbox had gestopt zijn we niet eens toegekomen. Onze perfecte picknickplek vonden we aan het eind van een doodlopend landweggetje vlakbij het wad van het Amsteldiep.

♠ De tuin!
– De sperziebonen en ik doen een wedstrijd, zij groeien om het hardst en ik moet het bij zien te houden met plukken. Verbazingwekkend als je bedenkt dat ik maar anderhalve meter dubbele bonenstokken heb staan.
– Sommige schorseneren-planten beginnen te bloeien. Geen goede zaak want dan gaat de kracht uit de wortel naar de bloem. Gieten met regenwater en de greep (of heet zoiets een spitvork?) in de grond om de bloeiende planten eruit te steken. Uit ondervinding kan ik nu zeggen dat schorseneren ook in de zomer goed smaken.
– De eerste augurken zijn ingemaakt. Op azijn. Het liefst had ik het via melkzure fermentatie willen doen maar het had de dagen voor ik oogstte flink geregend en mede daarom durfde ik niet aan. Het natuurlijke melkzuurgehalte van de groente is na regenperiodes op zijn laagst en omdat ik heb nog te weinig ervaring met deze methode koos ik deze keer maar voor een kruidige azijn.
In de kas lijken een paar augurken nu toch te groeien. Ik had een hommel gevangen en in de kas losgelaten, maar heb het beestje opnieuw gevangen en snel weer in het wijde luchtruim vrijgelaten. Het deed mijn hart zeer hoe in de war hij (of zij?) leek te zijn. Twee dagen later zag ik er toch eentje vliegen in de kas die – hoewel wat rustiger – dezelfde dansbewegingen maakt als mijn eerder gevangen hommel.
– Op een enkele plant na is het maanzaad geoogst. Ruim 2 ons terwijl het aantal planten mij in eerste instantie tegenviel. Ik hou van cottage-achtige bloementuinen dus laat ik rondgestrooide (of door de planten zelf uitgezaaide) zaad opkomen waar het maar wil. Vaak betekent dat teveel papavers op een plek waardoor de planten elkaar verdrukken. Maar in de bloementuin ga ik niet selectief wieden dus wat er overblijft is meegenomen.
– Er zijn rode tomaten! Jammer genoeg hebben de tomaten in de emmers neusrot omdat ze niet de voor hen vereiste verzorging gekregen leerde ik vandaag. Zo moet de waterhuishouding optimaal geregeld worden om de extra kalkgift goed door de planten op te laten nemen. Ojee…. extra kalk? hebben ze niet gehad, en water kregen ze wanneer ze te droog kwamen te staan. Dit alles resulteert erin dat het vocht dat ze nodig hebben om groter en rood te worden uit de vrucht zelf halen, wat gemakkelijk gaat omdat de celwanden door gebrek aan kalk hun stevigheid hebben verloren. Je ziet dan dat ze ingetrokken, donkere plekken aan de onderkant (de neus) van de tomaat krijgen. Gelukkig geen enge ziekte, maar een uiting van verkeerde zorg. De aangetaste tomaten hoeven dan ook niet bij het restafval maar kunnen gewoon op de composthoop. Ik heb de groene, gave exemplaren geoogst en daar de eerste potten groene tomaten-zoetzuur van gemaakt.
De kastomaten en de spontaan uit de compost opgekomen tomatenplanten vertonen gelukkig geen spoortje van neusrot, dus daarvan kunnen we over een paar dagen wel rode tomaten oogsten.

 

Dit bericht zit in:

Tag: buiten eten, feest, groente, inmaak, zomer

Categorie: Nieuwsweetjes