10 maart heb ik ze gezaaid, en afgelopen dinsdag aten we ze: Peultjes! In 11 weken van zaad naar eetbaar gewas. Met de onovertroffen smaak van vers. Woensdag kon ik alweer een klein maaltje plukken en ook vandaag haalde ik er weer ruim een ons van af. Op deze momenten voel ik me zo rijk!
Hoe gaat het verder in de tuin? Van de gemengde pluksla hebben we ook al kunnen oogsten en ook dat was heerlijk. De tuinbonen groeien me nog net niet boven het hoofd, ze komen ter hoogte van mijn oren; ik heb nog nooit zulke grote tuinbonenplanten gezien.
In de kas heb ik draden gespannen bij de meloenen en dat vinden ze fijn. Ze groeien nu uitstekend en hechten hun klimrankjes goed om de draden. Ook de augurken die ik in de kas heb uitgeplant hebben hun eigen draad gekregen en ook die planten schieten de hoogte in.
De eerste aardbeien hebben we kunnen plukken; het is een race met de insecten en slakken wie er het eerst bij is. Ik kan me dat van die beestjes wel voorstellen, want deze aardbeien zijn echt LEKKER!
En de frambozen, die beginnen ook al vrucht te dragen. Het is niet echt veel, vanwege de “grote verplaatsing” van de vruchtenstruiken blijven ze wat achter. Maar zo in het voorbijgaan is het wel goed snoepen.
Vanmiddag heb ik de eerste pompoenplanten uitgezet, van het zaad van de pompoen die ik in november van de Historische Groentehof meekreeg. Vorig jaar had ik zo’n kleine soort, van zaad van zo’n Japanse eko-pompoen, maar ondanks de kleinere pompoenen had de plant een enorme groeikracht, de hoofdrank strekte zich ruim 8 meter uit. Vandaar dat ik nu ervoor heb gekozen om de planten in de voortuin uit te planten en de ranken om het gazonnetje heen te leiden. Als de planten van de flespompoen wat groter zijn dan krijgen die daar ook een plekje.
Van het voorraadblik met speltbloem was de bodem al geruime tijd zichtbaar, de roggebloem was ook op en het laatste boekweitmeel gebruikten we al meer dan een maand geleden. Ik was al aan het bedenken wanneer ik weer naar de Zandhaas zou gaan toen mijn zus belde dat zij die kant op wilde, en of ze iets voor me kon meenemen. Dat aanbod werd dankbaar aanvaard, en komend weekend is de voorraad biologisch meel weer helemaal aangevuld.
Zojuist heb ik de ingredienten voor de luilakbollen al klaar gezet. Meestal word ik tegen het ochtendgloren wel wakker en dan kan ik meteen aan de slag.
In 11 weken van zaad naar eetbaar gewas. Met de onovertroffen smaak van vers. Woensdag kon ik alweer een klein maaltje plukken en ook vandaag haalde ik er weer ruim een ons van af. Op deze momenten voel ik me zo rijk!