Tineke's profiel

Wie?

Ik ben Tineke, bouwjaar 1957. Afkomstig uit Den Ilp, een boerendorp in Noord-Holland. Tot voor kort een plaats waar visserij en pluimveehouderij hoogtij vierden. Ook had menig menig inwoner nog een paar koeien staan.
Door mijn belangstelling voor voedselproducten en de schat aan praktijkervaring die ik heb opgedaan kan je met recht spreken dat ik op voedingsgebied een ervaringsdeskundige ben. Die belangstelling voor voedsel is er altijd al geweest, maar werd rond mijn tiende jaar aangewakkerd. Ten eerste door het lezen van de pioniersboeken van Laura Ingalls Wilder, over overleven met wat de omgeving biedt. Ook het boek “Leven van het land” van John Seymour is een topper wanneer je zelfvoorzienend wil leven.
Inzicht in zelfvoorziening vind ik belangrijk. Vooral omdat we in onze huidige maatschappij amper nog weet hebben waar voedsel vandaan komt en wat het eigenlijk is.

Vroeger

Ik kreeg in mijn jeugd kwalitatief hoogwaardige ingrediënten mee: Opgroeien op een boerenerf met moestuin en fruitboomgaard en loslopende kippen, omringd door het veenweidegebied van Waterland. Dus midden tussen de koeien en schapen, water- en weidevogels. En niet te vergeten vis.
Wij hadden in onze woonkeuken zo’n ouderwets met hout gestookt fornuis. Niet alleen voor de warmte, er werd ook wel op gekookt en in gebakken. Want bakken deden we in ons gezin graag. In mijn tienerjaren kwam het regelmatig voor dat we ‘s avonds een cake bakten (met eieren van eigen kippen) in plaats van voor de TV te zitten.
In de zomer verwerkten we de oogst uit eigen moestuin. Bij een veeboer in het dorp haalden we verse melk. We ontdekten hoe je daar slagroom van kon verkrijgen, en ook werden we ingewijd in de magie van het karnen.

Later

Recepten, vooral oude, hebben altijd mijn belangstelling gehad. Ik verzamelde ze dan ook. Van knipsels en tijdschriften tot boeken. En opeens besef je dan dat je kast vol staat met voedingsgerelateerde boeken. Een aantal van de boeken uit die kast staan ook al op de boekenplank van de site.

Daarnaast heb ik het geluk gehad om moeder te worden, een grote verrijking van mijn leven. Je wordt met je neus op de feiten gedrukt over wat het leven inhoudt. Hoe koester je dat, hoe zorg je daarvoor? De basis is voeding want dat is de basis van de continuïteit. In zo’n klein mensje stop je het beste van het beste, het natuurlijkste uit de natuur. En dat is niet meer dan natuurlijk. Immers, sinds de oudste tijden overleeft de mens van wat de natuur te bieden heeft.

Ik denk dat ik hiermee stof genoeg heb om aan een stukje bewustwording te werken, met informatie, recepten, mijn gedachten over bepaalde zaken. Daarbij probeer ik mezelf niet te verliezen in ellenlange uitweidingen. Snuffel lekker rond op de site en lees, huiver en geniet.
Oja, en vergeet vandaag niet te lachen.