Twee pond Darjeeling

Even naar Londen

Het was herfst 1983, en ik ging een weekendje naar Londen. Even op een heen en weertje met het vliegtuig. Ik ging in die tijd wel vaker even naar Engeland. De Engelse keuken is favoriet bij mij.
Bij een kennis van mijn oom zou ik logeren. Hij woonde in Golders Green in Noord Londen, en zou me ophalen op Heathrow. Bijna iedereen reisde in die tijd nog met ruimbagage. Maar ik had niet zoveel nodig, nam daarom alleen handbagage mee. Zo’n klein vierkant KLM-koffertje, een populair model in die tijd. Omdat ik van plan was om ook te winkelen propte ik nog snel een opvouwbare reistas in dat koffertje. Handig want ik kon na aankomst direct doorlopen, ik hoefde niet nog op mijn koffer te wachten.

Op Schiphol had ik belastingvrij een slof Silk Cut gekocht, een milde sigaret in een chique pakje. In die tijd rookte ik nog, net als vele anderen. Zelfs in het vliegtuig kon je gewoon een sigaret opsteken. Niet meer voor te stellen! Van die slof deelde ik gul uit aan mijn gastheer.

De stad in

Hij werkte in the Northumberland Arms bar op Tottenham Court Road, maar die eerste avond deden we samen met nog een vriend een pubcrawl in de buurt van Camden Town.
Naast bartender was hij ook organist in een Anglicaanse kerk. Op zondag ben ik met hem mee naar de kerk gegaan. Terwijl hij in de consistorieruimte zijn organ robes aantrok werd ik door een aantal dames uitgenodigd om bij hen te komen zitten. Ondanks dat ik niet bij de gemeenschap hoorde. Dat voelde als een warm welkom!

De kennis raadde me aan om zeker ook naar Regent Street te gaan, omdat de feestverlichting die zaterdag zou worden ontstoken door niet minder dan Bob Geldof, de zanger van de Boomtown Rats. Regent Street is altijd fijn om doorheen te struinen, zeker in de dagen richting kersttijd.

Naast Regent Street stond ook Piccadilly op mijn lijstje. Ik had namelijk aan mijn oom gevraagd of ik wat mee kon nemen. Hij wilde graag wat thee hebben, Darjeeling als het even kon. Dat wilde ik halen bij Fortnum and Mason. Een winkel vol luxe levensmiddelen en cadeau-artikelen. En waar je, zoals ik al bij eerdere bezoeken had gedaan, kunt lunchen en dineren, of genieten van een uitgelezen high tea.

Even boodschappen doen

Omdat ik met weinig bagage reisde droeg ik makkelijke kleding. Een spijkerbroek, een trui. Zo stapte ik dan ook op zaterdag bij Fortnum en Mason naar binnen, waar de bediendes in jacquet liepen. Een grotere tegenstelling kon je je niet voorstellen. Ik zag de winkelbediende al denken “daar heb je weer zo’n toerist…. zucht!” Maar beleefd vroeg hij of hij me kon helpen. Waarop ik antwoordde dat ik two pounds darjeeling  wilde hebben. Oeps! Daar was even overleg voor nodig. Hij had mij enigzins verkeerd ingeschat. En toen hij twee mooie blikken thee voor me op de toonbank zette merkte ik dat ik het gewicht ietwat verkeerd had ingeschat. De blikken waren namelijk flink wat groter dan ik had gedacht. Echter, zonder aarzelen betaalde ik en ging met een schat aan thee de winkel weer uit.

P.S.: Met die grote blikken vol thee en wat ik nog meer kocht kwam die reistas goed van pas. Terug op Schiphol stond ik dus wel bij een bagageband.

Pubcrawl – kroegentocht
Organ robes – gewaad voor de organist
Two pounds darjeeling – twee pond darjeeling thee (ca. 900 gram)